Logo nieuwsbode-zeist.nl


Melkinrichting 'De Ridder' was gevestigd aan de voormalige Emmastraat 21. Foto's uit het archief van de familie Van de Munt.
Melkinrichting 'De Ridder' was gevestigd aan de voormalige Emmastraat 21. Foto's uit het archief van de familie Van de Munt.

Vorstelijk gewinkeld bij... Melkinrichting 'De Ridder'

In deze serie vertellen betrokkenen over bedrijven die ooit hun stempel drukten op het winkelhart van Zeist. Jan van de Munt kijkt met zijn vrouw Wil terug op Melkinrichting 'De Ridder'.

Zeist - "We hadden een melkwijk en een melkwinkel, een ouderwetse winkel met toonbank, twee koelkasten, kaassnijmachine en een weegschaal. We verkochten van alles. Eerst vooral zuivel, maar later steeds meer kruidenierswaren: groenten in blik, suiker, zout, bonen, frisdrank, bier, wasmiddelen.

Wil komt uit Alblasserwaard en ging vlak na de Tweede Wereldoorlog in de melkwinkel van melkboer De Haan werken. Ik was hier knecht. We zijn in 1954 getrouwd. Een paar jaar later namen we Melkinrichting 'De Ridder' van De Haan over. Onze melkwijk omvatte de Walkartweg, Montaubanstraat, Kerkweg, 1e Hogeweg. Dit rondje deed ik elke dag, zes dagen per week. Het is maar goed dat de zondag bestond. Om 5 uur 's ochtends haalde ik mijn bestelling bij de melkcentrale aan de Bergweg in melkbussen van 5, 20 of 40 liter. Vanaf half acht leverde ik aan huis, vaak tot 3 uur 's middags. Daarna melkbussen schoonmaken en weer naar de melkfabriek voor de bestellingen van de volgende dag. Wil stond in de winkel, ze vond het gezellig om met de klanten te praten. Donderdag was een topdag vanwege de markt vlak voor onze winkel. Veel klanten kochten op de pof. Wil hield het bij in het grote winkelboek. Een of twee keer per maand rekenden zij alles af. Wil zorgde er wel voor dat alles betaald werd.

Hotel Figi en verzorgingstehuis De Looborch - waar we nu wonen - wilden elke dag een bepaalde hoeveelheid melk, karnemelk en slagroom. Ik had een sleutel van de keuken van de Looborch en kon het zo snel afleveren. Petro Zaeta van Venezia IJs had op zijn beurt een sleutel van onze winkel. In het weekend moest er altijd slagroom en 80 liter melk zijn. Als hij het nodig had voor de ijsbereiding, haalde hij het zelf op. De motor van de melkwagen - 'melkhond' - moest iedere keer met veel kracht gestart worden. Op den duur kreeg ik zoveel last van mijn schouder dat ik moest stoppen. Dat de gemeente ons pand wilde kopen met het oog op de centrumvernieuwing kwam toen goed uit.''

reageer als eerste
Meer berichten