Logo nieuwsbode-zeist.nl


Foto: Mitch Huisman

Druk

Column Carol Dohmen 

Het is de laatste tijd druk in de bossen rond Austerlitz. Eerst kwamen de boswachters. Ze voorzagen de ruiterpaden van frisse, nieuwe paaltjes (nou ja, fris, die nieuwe huiskleur associeer ik eigenlijk met iets tamelijk onfris) met vrolijke kabouterpijltjes (bedoeld voor ruiters met haviksogen) en ze zetten hagelwitte Carterkillers bij de ingang van elk pad. Ik hou van dat woord Carterkiller, die K-klank allitereert zo lekker, al denk ik dat je doodsbedroefd bent wanneer je je carter daadwerkelijk naar de gallemiezen hebt gereden. Voor degenen die onbekend zijn met deze briljante uitvinding: het gaat hier niet om de moordenaar van iemand van de familie Carter, maar om flukse "betonblokken die een bospad afsluiten voor verkeer, doch een recreatieve doorgang mogelijk maken". Daarna verschenen er fluoreserende oranje stippels op de bomen, een koninklijke speurtocht voor de aannemers die straks bomen (brandhout!) mogen gaan vellen, zodat wij dorpelingen het bos weer kunnen zien.

Daarna sloegen de archeologen hun barakken op. Op de Paardenberg, een iets hoger gelegen stuk van het dorp waar lokale paardenmeisjes hun pony's lieten grazen (over de andere activiteiten rep ik maar niet), gaat een nieuwe woonwijk verschijnen. Tot ieders grote verrassing (behalve dan voor degenen die zich enigszins in de geschiedenis van het dorp hebben verdiept, want het leek mij nogal voor de hand liggend) bleken er bij een eerste onderzoek gespen, munten en andere verloren voorwerpen van Franse soldaten te liggen. Nu wordt het serieus aangepakt en het terrein vakkundig afgegraven. Ik vind het een geruststellend idee dat er 200 jaar later nog steeds mensen naar je verloren spullen zoeken! Maar goed, die archeologen hebben wel het hele terrein afgezet, waardoor de dichtheid van hondenuitlaters in de rest van de dorpsranden flink is toegenomen. Om al deze bedrijvigheid te ontlopen leek het me goed een dagje te ontspannen in een Veluwse sauna. Wel bomen, veel brandhout, maar geen oranje stippels en opgravingen. Bij binnenkomst werden we verwelkomd door een efficiënte jongedame. Goedemorgen, bent u hier bekend? Nee, hier is de plattegrond en een prettige dag verder! Een speurtocht in je blootje, lekker dan. Gelukkig wees een en ander zich vanzelf en na een poosje werd het tijd voor een terras. Het was prachtig weer, de steigerhouten loungebanken zagen er aantrekkelijk uit. Of we misschien een kussen konden krijgen? Badjas, steigerplank: het allitereert niet en het zit ook niet lekker. Het meisje keek ons vermoeid aan. Die had ze al lang gesorteerd (!) opgeborgen. Ze kwam terug met de verkeerde maat kussens. Toen ze zich omdraaide zag ik tussen haar opgetrokken schouderbladen, die een ietwat verhoogde spiertonus verrieden, de woorden "pure ontspanning" geborduurd.

Druk is niet een kwestie van de plek waar je bent, druk is hoe je je tot die plek verhoudt.

Ik reed die dag ontspannen en splintervrij naar huis, de drukte in.

reageer als eerste
Meer berichten