Logo nieuwsbode-zeist.nl


Dohmen draaft door - Wereldreis

Column Carol Dohmen
 

Mijn topografische kennis kan ronduit slecht worden genoemd. Zet mij met een andere vrouw in een zeilboot om van Hawaï naar Tahiti te varen en ik meer hoogstwaarschijnlijk af in een Noors fjord. Ik heb wel genoeg verstand van dieren om te weten dat speurhonden in zo'n geval van nul en generlei nut zijn en zou wat dat betreft ook mijn kaarten op de Amerikaanse marine zetten. En op Taiwanese vissers natuurlijk.

Gelukkig hoef je helemaal niet zo ver van huis om een wereldreis te beleven. In de herfstvakantie ondernam ik een expeditie naar Rotterdam. Aanleiding was een voorstelling van de Spaanse Rijschool uit Wenen. Mijn onderontwikkelde topo-neuronen raken dan al enigszins van de leg. Ik weet ongeveer waar Spanje ligt, maar Wenen kan ik daarin dan weer niet plaatsen. Het wordt er niet beter op als je weet dat de Lipizzaner hengsten waarop de heren en dames Bereiter (vrouwen hebben wél aanleg voor paardrijden) oorspronkelijk uit Lipica komen, een dorpje in Slovenië.

Het voorprogramma was bedoeld om nog meer verwarring te zaaien. Brabantse dames met belangstelling voor Griekse mythologie (ze noemen zichzelf Phaidra) gaven een show op Friese paarden. Friesland, de bakermat van dit bijzondere paardenras, maar ook bekend van de weldadige werking op getraumatiseerde tijgers. Ook hier kom ik voorstellingsvermogen te kort. Ik vraag me in alle oprechtheid af wat het met een uitgehongerde Bengaalse tijger uit Syrië doet wanneer deze de winter moet doorbrengen in een omgeving waar je sowieso de mensen niet kunt verstaan en waar alle aandacht van december tot april is gericht op een eventuele Elfstedentocht (echt iets voor mij, 11! onvindbare steden). Uiteindelijk schijnt het de bedoeling te zijn dat ze naar Zuid-Afrika gaan. Misschien dat het ze in die zin wel helpt om al een poosje tussen een minderheidsgroepering geleefd te hebben.

Afijn, het hoofdprogramma was een prachtig spektakel en ik verwachtte een rustige reis terug naar huis. Wie ook het idee had om op de avond van Halloween in een Rotterdamse metro te gaan zitten, weet dat daar geen sprake van kon zijn. Ik weet niet hoeveel nationaliteiten daar wonen, maar laten we zeggen dat de voorvaderen van de vampiers en bebloede zombies die me omringden hoogstwaarschijnlijk niet uit Friesland kwamen. Het was even schakelen na zo'n deftige avond vol capriolen, de piaf en niet te vergeten de courbette, maar ik vond het buitengewoon amusant. De feestgangers spraken Spaans, Portugees en Straattaal. Een klein heksje waarschuwde haar matties dat ze een signaal doorkreeg op haar pokkie, er zou die avond zeker "gefoeleerd" gaan worden. Zo werd een avond waarin alle delen van de wereld langs kwamen zelfs aangevuld met de wereld van de geesten.

Varen over de Stille Oceaan? Vergeet het maar, Rotterdam Ahoy!

1 reactie
Meer berichten