Logo nieuwsbode-zeist.nl


Rien Peterse op de trans van de toren van de Oude Kerk, het gebouw dat een centrale plaats in zijn leven inneemt. FOTO: Asta Diepen Stöpler
Rien Peterse op de trans van de toren van de Oude Kerk, het gebouw dat een centrale plaats in zijn leven inneemt. FOTO: Asta Diepen Stöpler (Foto: Asta Diepen Stöpler)

Man van de vlaggenmast vertrekt

Na 40 jaar in dienst van de gemeente Zeist gaat Rien Peterse (66) met pensioen. Zijn laatste dag in dienst is 31 december. Het afscheid is op 14 december van 16.00 tot 18.00 uur in Figi.

ZEIST - Het takenpakket van deze Zeistenaar -''ik ben jammer genoeg in het ziekenhuis in Utrecht geboren, maar wel in Zeist opgegroeid''- bestaat uit 2 belangrijke onderdelen. Hij is opzichter van de gemeentelijke gebouwen, en hij is verantwoordelijk voor het faciliteren van volksfeesten, evenementen en verkiezingen in de gemeente Zeist.

Op de trans van de Oude Kerk kijkt Peterse terug op zijn lange loopbaan als ambtenaar. Die locatie kiest hij met een reden. Hij is sleuteldrager van dit oudste gebouw van Zeist dat een hoofdrol speelt in zijn leven. ''Mijn vrouw en ik zijn er 41 jaar geleden getrouwd, mijn kinderen zijn er gedoopt. En als ik op de toren sta kan ik het huis zien waar wij al 42 jaar wonen. Ik zie het Slot en daarachter liggen de velden van Jonathan waar ik tot mijn 56e actief heb gevoetbald en 20 jaar lang een bestuursfunctie heb vervuld.'' Hij wijst verder: ''Daar is de gemeentelijke timmerwerkplaats die jammer genoeg verdwijnen gaat. Aan de andere kant staat het gemeentehuis.'' Nog iets verder draait -ie. ''Daar, op de Steniaweg, stond de dependance van de LTS. Daar ging ik heen na de Egelinglaanschool, vlakbij mijn ouderlijk huis aan de Van der Heijdenlaan.''

Peterse begon als timmerman bij een bedrijf dat veel werk verrichtte voor Golfclub De Pan. ''Daar kwam ik Prins Bernhard vaak tegen; ik heb menig drankje met hem gedronken.'' Toen zocht Openbare Werken van Zeist een timmerman. "Bode Henny Rikveld zat net als ik op Jonathan en zei me dat hij mijn brief had gemist. Een baan bij de gemeente betekende vastigheid; op aandringen van Rikveld heb ik gesolliciteerd. Wim Teseling was mijn 1e chef en was altijd mijn voorbeeld.''

''Op dit moment heeft de gemeente 140 verschillende gebouwen. Deze toren dus, maar ook de watertoren en de aula op de begraafplaats en Slot Zeist. Allemaal gebouwen waar het kan lekken, denk ik dan.'' Peterse houdt in de gaten dat reparaties deskundig worden uitgevoerd.
En dan zijn de volksfeesten en de evenementen. Het opzetten van de vlaggenmast met 49 vanen hoort daarbij. ''Sinds mei van dit jaar staat onze mast gelukkig op de gemeentelijke monumentenlijst. Als de werf straks wordt bebouwd moet er dus wel een nieuwe plek voor de mast worden gevonden; dat unieke stuk Zeister erfgoed is veiliggesteld.'' Die enorme vlaggenmast wordt op een affuit naar Het Rond gereden en met een hoogwerker opgetuigd op Koningsdag en bevrijdingsdag.
''Heel belangrijk is de jaarlijkse Dodenherdenking, dat moet perfect zijn. De conditie van het beeld, de inrichting van het park, ik zie er scherp op toe en als laatste zet ik het glaasje water voor de burgemeester klaar. Zeist mag trots zijn op zo'n burgervader.''
''De contacten met al die mensen uit alle hoeken en gaten van de samenleving, dat zal ik missen. En mijn collega's, vooral de mensen van vastgoed en de buitendienst. Maar ik ben er aan toe. Ik heb 4 kleinkinderen en vind het heerlijk met hen uit te gaan.''

Tekst & foto door Asta Diepen Stöpler

3 reacties
Meer berichten