Logo nieuwsbode-zeist.nl


Carol Dohmen
Carol Dohmen (Foto: Carol Dohmen)

Grenzen op aarde

Column door Carol Dohmen

Als klein meisje was ik slecht in aardrijkskunde. Om mijn topografische kennis te ontwikkelen oefende ik met het zo volledig mogelijk uitschijven van mijn adres. De naam van onze straat, dorp, provincie, land, werelddeel, continent (hier begon het sociaal-geografisch al een beetje te schuiven) om via de Wereld en de Melkweg bij het Universum uit te komen. Het paste net op een envelop. Ik heb geen idee waarom ik dat zo leuk vond. Waarschijnlijk kwamen mijn behoefte aan ordening en structuur plus het verlangen om altijd het grotere geheel te blijven zien hierin toen al samen. Maar dat was in de vorige eeuw, toen we nog brieven schreven en de wereld overzichtelijk was georganiseerd. Inmiddels wordt mijn plek in het universum steeds lastiger te omschrijven en past die beter in een blockchain dan op een envelop.

Toen ik 20 jaar geleden naar Austerlitz verhuisde, wist ik dat het bij de gemeente Zeist hoorde en in de provincie Utrecht lag. Dat zou wat mij betreft hebben volstaan. Maar er heerst een virus dat het territorium steeds verder indeelt en nieuwe namen geeft. Austerlitz hoort bij de wijk Zuid-Oost, althans dat vinden ze in Zeist. Uiteraard denken we er in het Ouwe Kamp anders over, ook wij kijken naar de rest van de wereld met onszelf als middelpunt. Het bos rondom het dorp is niet gewoon bos, maar terrein van Staatsbosbeheer, Utrechts Landschap of den Treek. Sinds kort staat er een bord achter ons huis dat me welkom heet in het Nationaal Park Utrechtse Heuvelrug. Die vrolijke mededeling wordt gevolgd door wat daar allemaal wel en vooral niet mag en maakt dat ik me intens verbonden voel met Indianen en bedreigde diersoorten die in reservaten worden ondergebracht.

Ook zijn we nu zover dat straatnamen niet genoeg houvast bieden om elkaar te vinden. We hebben de wijk het Franse Veld (nieuwbouw die aan onze roots refereert). Daarna zijn we op sjiek overgestapt en verscheen Villa Verte. Ik begrijp die naam niet. Het klinkt deftig (in Aerdenhout ligt er ook een), maar ik denk dat ze het in Zeist vooral mooi vonden omdat het ergens in de verte ligt….
De nieuwste aanwas wordt nog fraaier. Op de Paardenberg verrijst straks Het Loo. Ik hoef niemand uit te leggen welke allure dat heeft. Deel één van Het Loo heet De Monarch, een naam die het dorp compleet in verwarring bracht. Niet alleen was de naam nooit eerder ter sprake gekomen, maar hadden we hier nu te doen met een verwijzing naar een prachtige trekvlinder (die helaas het loodje legt door overmatig gebruik van gif in de landbouw) of naar een alleen-heersend staatshoofd? En om wie ging het dan? Zelfs op deze schaal kan ik de topografische chaos nauwelijks meer volgen. En het is vast niemand ontgaan dat we van een eenvoudige les aardrijkskunde langzaam zijn opgeschoven naar een geo-politiek economisch spelletje Risk. Gelukkig klopt het Hart van Austerlitz, want midden in het dorp komt een plek waar onderwijs, wonen en zorg elkaar ontmoeten. In een wereld die steeds verder uit elkaar valt is het hart de enige plek die er altijd toe doet. Ik wens iedereen vanuit mijn hart een 2018 vol vrede zonder grenzen.

reageer als eerste
Meer berichten

Shopbox