Logo nieuwsbode-zeist.nl


Dieske in zijn gloriedagen
Dieske in zijn gloriedagen

Iedereen kende Dieske

Bij Dieske moet je denken een imposante bruine ruin, met een groot hoofd en zware voetstappen. 'Is dat wel een ezel?' werd weleens gevraagd. Of: 'is hij gevaarlijk?'

Zeist - Dieske maakte dan zelf gauw en voorzichtig duidelijk dat hij een superlieve ezel was. Want hij hield van contact. Maar het meest hield hij van eten.

Negen jaar geleden kwam Dieske vanaf een pleegadres naar de opvang in Zeist. Heel mager, want door zijn schaargebit kon hij niet genoeg hooi binnenkrijgen. Met dagelijks flinke bakken eten knapte hij op en bleef hij op gewicht. Wat hebben we Dieske zien genieten in de negen jaren die volgden!

Vol overgave heeft hij gesmuld, gerend, gestoeid, gerold en geknuffeld. Hij was op den duur het boegbeeld van de opvang, iedereen kende hem. Hij heeft zelfs de burgemeester geassisteerd bij het openen van de nieuwe stallen, een half jaar geleden. Hij was heel goed in dat soort dingen.

Maar hij had nu al maanden last van artrose en de laatste weken werd de pijn ondraaglijk. Ondanks een jas met een warm nekstuk, medicijnen, massages, extra slobbertjes, en zorg voor zijn pijnlijke hoeven, ging hij zich niet beter voelen. Met liefde werd besloten dat het goed en genoeg was geweest, Dieske was zichzelf niet meer. Hij is 27 jaar geworden en wordt erg gemist.

Hartelijke ezelgroet, Emmy

www.ezelsocieteit.eu

2 reacties
Meer berichten

Shopbox