Logo nieuwsbode-zeist.nl


Eibert Pieper signeert een exemplaar van het boek over zijn leven. Hij is blind, maar liet zich niet tegenhouden om te judoën en andere sporten te doen. FOTO: Yvonne Pieper.
Eibert Pieper signeert een exemplaar van het boek over zijn leven. Hij is blind, maar liet zich niet tegenhouden om te judoën en andere sporten te doen. FOTO: Yvonne Pieper.

Vechtersmentaliteit, levenslust en doorzettingsvermogen

"Hij wou en hij zou". Een treffende omschrijving van Eibert Pieper, die zich door niets liet tegen houden. Niet door zijn blindheid, niet door bezorgdheid van anderen. Hij behaalde de zwarte band bij judo, schoot met een persluchtgeweer en fietste met collega's van en naar zijn werk.

Een bijzonder leven, waarvan schrijver G. Bosman een boek maakte: 'Ik ben blind, maar verder is alles goed…' is onlangs tijdens hun 25-jarig huwelijksfeest gepresenteerd.
"Eibert werd geboren op de Veluwe, maar bracht lange tijd door in Zeist bij Blindeninstituut Bartiméus", vertelt Yvonne. "Op 5-jarige leeftijd ging een oogoperatie mis en had hij nog een beetje zicht in slechts een oog. Twee jaar later raakte hij ook blind aan dat oog. Hij wilde graag leren judoën en liet zich niet van zijn plan afbrengen. De sportschool Van der Vlugt nam hem op zijn 16de verjaardag aan als leerling. 'Gaat het niet goed, dan stoppen we', zei zijn leraar. En het ging goed, want hij behaalde in slechts 3 jaar de zwarte band. Hij was in die tijd de enige blinde in binnen- en buitenland met een zwarte band. Later haalde hij de 3e Dan, een hoge graad in judo. Hij moest tegen ziende mensen vechten, dat maakt het bijzonder."

Schieten met een persluchtgeweer doet Eibert sinds medio jaren '90, nadat hij vanwege blessures moest stoppen met judo. "Met een aangepast geweer", legt Yvonne uit. "Zijn geweer zet licht om in geluid door middel van pieptoontjes. De hoogste toon zit het dichtste bij de roos en dan komt het aan op concentratie en een vaste hand. Hij werd 5 keer Nederlands kampioen; in 2008 behaalde hij de 8ste plaats bij de wereldkampioenschappen in Slovenië."
Zijn geheim is "doorzettingsvermogen, levenslust en een grote vechtersmentaliteit. Hij werkte 10 jaar bij de Gero Zilverfabrieken als machinaal graveur, hij was de enige blinde graveur ter wereld. Zijn machine had braillepunten en diverse andere aanpassingen. Hij was het paradepaardje bij Gero en uit binnen- en buitenland kwamen vele belangstellenden om hem aan het werk te zien.
Hij fietste vanaf Bosch en Duin naar de fabriek, met zijn hand op de arm van een collega. Dat ging prima. Hij loopt niet met een stok, maar gaat op zijn gehoor af", aldus Yvonne.

1 reactie
Meer berichten

Shopbox