Andries Koning 'de schilder met de snor' en zijn zoon Arie-Jan Koning. Zij komen uit een echte schildersfamilie: de vader en broer Arnold van Andries waren ook schilders. Foto: archief familie Koning
Andries Koning 'de schilder met de snor' en zijn zoon Arie-Jan Koning. Zij komen uit een echte schildersfamilie: de vader en broer Arnold van Andries waren ook schilders. Foto: archief familie Koning (Foto: Archief: familie Koning)

Vorstelijk geschilderd door … Schildersbedrijf A. Koning

In deze laatste afdeling van Vorstelijk Gewinkeld vertelt Arie-Jan Koning over het schilderbedrijf van zijn ouders Andries en Marianne Koning, dat 23 juni jl. 50 jaar bestond.

door Asta Diepen Stöpler

ZEIST – "'De schilder met de snor'. Zo stond Andries Koning bekend in Zeist. Mijn vader komt uit Friesland, mijn grootouders verhuisden in de jaren '50 naar Enschede, Amersfoort en uiteindelijk naar Zeist. Een echte schildersfamilie: ook mijn grootvader en oom Arnold waren schilders. Mijn vader werkte 7 jaar bij een schildersbedrijf in Amersfoort, voor hij in Zeist in de garage van zijn ouders zijn eigen bedrijf begon.
Een bijzondere opdracht was het beschilderen van een doodskist met een pak D.E.-koffie roodmerk als voorbeeld. De overledene was zo gek van koffie, dat dit zijn uitdrukkelijke laatste wens was. Geen probleem voor mijn vader, hij was als meester-schilder gespecialiseerd in het maken van sierletters en decoraties.

In de jaren '60 was er niet veel werk voor onze branche, maar hij bouwde gestaag een klantenkring op door goede kwaliteit en service. Makelaars bevalen hem aan bij hun klanten. Het schilderen van decoraties en sierletters vond hij het mooist om te doen. Maar ook werkte hij in kerken, verzorgingstehuizen en woonhuizen. Vanaf het begin deed hij al het schilder- en onderhoudswerk van de Oosterkerk. De kerkhaan heeft hij '30 jaar geleden van nieuw bladgoud voorzien. Een specialistisch werk: met een fijne penseel moet het dunne bladgoud secuur op de ondergrond geborsteld worden. Ook voor het lakken van een houten schip draaide hij zijn hand niet om. Hij kreeg ooit de opdracht het bovendek en de stuurhut te lakken van een zeiljacht, dat in een buitenlandse haven lag. Deze opdracht duurde een week.

Als jongen hielp ik tijdens vakanties mee. Van lieverlee werd ik door het vak gegrepen. Mijn vader leerde me veel en ik deed ook de nodige opleidingen. In 2010 volgde ik hem op, maar hij bleef ons gelukkig nog jaren meehelpen."

Meer berichten

Shopbox