Theo  Nederstigt op het feestje in de Delerij in gesprek met een jongere uit Tanzania die hij begeleidt. FOTO: Maarten Bos
Theo  Nederstigt op het feestje in de Delerij in gesprek met een jongere uit Tanzania die hij begeleidt. FOTO: Maarten Bos (Foto: )

Lintjesregen

H. Welschen- van Rooi

Zeist - Afgelopen donderdag ontving Heleen Welschen-van Rooij een lintje op het gemeentehuis te Soest. Zij heeft zich sinds vele jaren inzet voor de samenleving en dan met nadruk op de hockeysport.

Op haar 16e debuteerde zij als jongste speler ooit als international in het Nederlands elftal. Daarna is zij altijd met de hockeysport verbonden geweest. Ook op landelijk niveau zetten Heleen zich in voor de hockeysport. Zo was zij meer dan 10 jaar lang bestuurslid en vice voorzitter van de Koninklijke Nederlandse Hockey Bond (KNHB) en trad zij op als voorzitter van diverse internationale toernooien waaronder als voorzitter van het organisatiecomite van het WK Hockey 2014 in Den Haag.


Buiten de hockeysport deed Heleen ook bestuurswerk. Zo zullen velen haar nog herinneren als voorzitter van de Theresiaschool te Bilthoven in de jaren 80 en 90 van de vorige eeuw.

Theo Nederstigt

Zeist - Voor decorandi Theo Nederstigt was er een feestelijke bijeenkomst De Delerij in Driebergen. Theo was in 2006 mede-oprichter van de Stichting Vluchtelingenkinderen. Die Stichting helpt jonge vluchtelingen van boven de 18 door opleidings- en vrijwilligerswerkplekken te vinden. Theo en zijn mede-oprichter Cees van den Broek gingen daarbij uit van het standpunt dat het goed is voor de jonge nieuwkomers om iets om handen te hebben. Theo: "Niets doen is een slechte optie. Door studie en werk verloopt de integratie veel beter en krijgen de jongeren een doel. Ze doen arbeidservaring op en sociale contacten en de taalvaardigheid gaat erdoor vooruit". Bij de oprichting van de Stichting hoorde ook het opzetten van de Eurowinkel. In die winkel werden en worden onder meer boeken, cd's en kleding verkocht. Met de opbrengsten worden opleiding en werkplek voor de vluchteling bekostigd. Bovendien kunnen de jongeren zelf aan de slag in de Eurowinkel. De winkel is op dit moment te vinden in De Delerij in Driebergen. Die bevindt zich in een voormalig kerkgebouw van de christelijk-gereformeerde kerk aan de Oranjelaan.

De Stichting Vluchtelingenkinderen is niet het enige wapenfeit van Theo. Zijn hele leven lang helpt hij al vluchtelingen. Toen hij jong was ondersteunde hij ontheemden in Duitsland en Oostenrijk. Na zijn studie werkte hij jarenlang in de Congo. Nog later kwam hij te werken bij Cordaid en Vluchtelingen Werk West- en Midden Nederland (VWMN). Bij VWMN was hij sociaal-juridisch medewerker. Na zijn pensionering werkte hij als vrijwilliger voor de Stichting Vluchtelingenkinderen. Ook reist hij nog altijd naar Afrikaanse landen om daar op vrijwillige basis mensen bij te staan.

Theo heeft altijd gewerkt vanuit drie principes: menselijkheid, mededogen en geloof. In de verdrukte medemens ziet hij voor alles allereerst altijd een mens, zoals hijzelf ook is. Bijzonder is ook dat Theo met zijn Stichting in staat is ook nieuwkomers die geen status hebben te helpen. Theo: "Voor zover ik weet is dat uniek in Nederland". Theo kan ook streng zijn. Als een vluchteling niet wil werken of studeren, ziet hij er niets in. Als voormalig penningmeester bij de Stichting hield hij ook altijd oog voor de financiële kant van de zaak.

Theo was naar eigen zeggen wel blij met de erkenning. Maar voor hem is de belangrijkste beloning toch vooral de dankbaarheid van degenen die hij geholpen heeft. Hij wist ook niet dat hij een onderscheiding zou krijgen. Hij was met een smoesje naar de Broederkerk gelokt en werd daar verrast door de burgemeester. Hij is ook onderscheiden omdat hij zijn werk met grote betrokkenheid verricht. Meer dan eens hebben hij en zijn vrouw Sjaan zelf vluchtelingen in huis genomen. Een bestuurslid van de Stichting: "Dat doen niet velen Theo na".

Meer berichten