Hekman: "Ik heb er zelf veel van geleerd door me steeds in het onderwerp van mijn gedichten te verdiepen." FOTO: Carol Dohmen
Hekman: "Ik heb er zelf veel van geleerd door me steeds in het onderwerp van mijn gedichten te verdiepen." FOTO: Carol Dohmen (Foto: Carol Dohmen)

'Stadsgedichten voor een dorp' tijdsbeeld rond vier thema's

door Carol Dohmen

Henjo Hekman, eerste stadsdichter van Zeist, schreef 28 gedichten in de periode 2016-2019. De gedichten zijn gebundeld en geven een inkijk in de actuele geschiedenis van Zeist.

Zeist - Hekman is niet alleen ambassadeur voor de poëzie. Zijn grote maatschappelijke betrokkenheid, de liefde voor Zeist en de verstaanbaarheid van zijn gedichten geven zijn werk een extra dimensie. De gedichten cirkelen als het ware rond vier elementen, die samen het huidige tijdsbeeld kenmerken. Ze bieden een kleurrijke inkijk in wat er in de Zeister samenleving speelt.

Hekman: "Terugkijkend zag ik dat mijn gedichten een tijdsbeeld schetsen waarin vier elementen voorkomen. De geschiedenis van Zeist, tastbaar zoals het Slot, de Zilver-Kamer, in wijk- en straatnamen. Kunst- en cultuurelementen die zich hebben afgespeeld, Ashtonia, exposities. Dan een element dat me zeer na aan het hart ligt: het deel van de bevolking dat extra zorg en aandacht nodig heeft." Hekman kan er bijna niet bij dat er politiek weinig aandacht voor de omvang van deze problematiek is. "Ik heb gelezen dat 23,8% van de bevolking in Zeist onder de armoedegrens leeft. Dat is een kwárt!" Het vierde element: "Zeist vernieuwt, daar kon natuurlijk niemand omheen de afgelopen jaren." Gniffelend: "Het heeft me op plekken gebracht waar ik nog nooit was geweest."

Met zijn poëzie wil Hekman de gevoeligheid van beslissers voor problemen aan de onderkant van de samenleving helpen ontwikkelen. Hekman: "We hebben in Zeist wat ik het kastjessysteem noem. Een matrix van verzuiling (protestant, katholiek, openbaar, antroposofisch en allochtoon) en sociale stratificatie (hoog, midden en lage inkomens). Dat zijn 15 kastjes die elkaar nauwelijks kennen. Je moet bruggen slaan tussen die vakjes, anders wordt het niks. Daar gaan mijn gedichten ook over."

Drie jaar stadsdichterschap was een goede termijn. "Ik wens mijn opvolgers veel succes. Ik hoop dat ze meer naar de buitenwijken gaan. En het wordt het tijd dat er ook andere poëzie zichtbaar wordt."

Meer berichten