ingezonden bericht: Een roekeloos en beledigend besluit

Begin mei heeft B&W zonder dat de gemeenteraad zich erover kon uitspreken én zonder consultatie van de buurt besloten, dat in het voormalige kantoorgebouw Lenteleven aan de Utrechtseweg/Nieuweroordweg 94 woningen worden gerealiseerd. Het is een roekeloos en beledigend besluit, dat raakt aan het vertrouwen in onze lokale democratie.

Op onze bestuurders rust de grote verantwoordelijkheid om beslissingen te nemen die het algemeen belang dienen én waarvoor voldoende draagvlak bestaat. Om die beslissingen goed te kunnen nemen, is een gesprek nodig waarin tegenmacht en tegenspraak er mogen zijn. Die moeten er zelfs zijn, zoals Herman Tjeenk Willink in zijn boek Groter denken, kleiner doen, betoogt. Het gaat onze bestuurders niet aan, om die tegenspraak en tegenmacht onmogelijk te maken of als kleinzielig egoïsme weg te zetten Toch is dat precies wat B&W heeft gedaan in het proces van besluitvorming rondom Lenteleven.

Twee gezichten

Drie jaar lang hebben omwonenden de gemeente gevraagd om het gesprek te voeren over invulling van het leegstaande pand. Drie jaar lang hield de gemeente dat gesprek af, terwijl ze wel sprak met projectontwikkelaars en zonder overleg of ruggenspraak met de buurt ingrijpende beslissingen nam over randvoorwaarden voor de herinrichting van het gebouw. Zelfs toen omwonenden voorjaar 2018 een gesprek afdwongen, werd er in één en hetzelfde gesprek beweerd dat er nog geen plannen waren én werd uiteindelijk een kant en klaar plan gepresenteerd. Voor de bewoners werd ontluisterend zichtbaar dat zij te maken hadden met een gemeentelijke gesprekspartner met twee gezichten.

Niet nagekomen belofte

Op dit eerste gesprek kwam geen vervolg, totdat de omwonenden opnieuw een gesprek afdwongen. Nu met wethouder Sander Jansen. Ook hij vond dat het proces tot dan toe niet correct was geweest en hij ging akkoord met het voorstel van de omwonenden om eerst een visie op het gebied te ontwikkelen voordat er definitieve beslissingen werden genomen. Dit visietraject zou direct na de zomer starten. Ondanks opnieuw en herhaaldelijk aandringen van de omwonenden, is dit visietraject nooit gestart –de belofte van de wethouder, schriftelijk bevestigd door het voltallige B&W, ten spijt.

Boos

Een gespreksronde in afgeslankte en zonder juridische status startte uiteindelijk pas in januari 2019, nadat de plannen van de laatste projectontwikkelaar ter goedkeuring waren ingediend. Daardoor was er nauwelijks tijd om de gespreksronde nog goed met elkaar te doorlopen. De eerste bijeenkomst van de gespreksronde opende wethouder Marcel Fluitman bovendien met de mededeling dat de plannen van de projectontwikkelaar de gemeentelijke toetsing hadden doorstaan en dat aan die plannen dus niet meer te tornen viel. Wat dan de waarde van de bijeenkomsten was, kon hij de omwonenden niet uitleggen. Toen zij daarop meermalen vroegen om inzicht in die gemeentelijke toetsing, kregen zij geen antwoorden. Daarom hebben zij een WOB-verzoek ingediend om alsnog informatie te krijgen over de toetsingscriteria van B&W. Dat zij gebruik maakten van hun wettelijk recht maakte de wethouder zo boos, dat hij de gespreksronde eenzijdig stop zette. Via het AD liet hij weten geen enkel vertrouwen meer te hebben in de bewoners. De WOB-stukken zelf werden pas na herhaalde verzoeken en ruim na de wettelijke termijn aan de bewoners overhandigd.

Macht zonder empathie

Power without love is reckless and abusive, zei Martin Luther King jr. ooit: wie macht uitoefent zonder enige empathie voor en inlevingsvermogen in de ander, handelt roekeloos en beledigend. De manier waarop B&W van Zeist het besluit over de herinrichting van Lenteleven heeft vormgegeven, is in die zin roekeloos en beledigend te noemen. Ten eerste omdat de gemeenteraad buiten spel werd gezet doordat B&W aanstuurde op de zogenaamde kruimelprocedure voor besluitvorming.Ten tweede omdat omwonenden, zelfs ondanks een schriftelijke belofte, geen ruimte kregen voor tegenmacht of tegenspraak. Zij werden weggezet als nimby’s: mensen die niet zouden willen dat er achter hun huizen (sociale) woningen zouden komen. Terwijl zij keer op keer aangaven dat dit hun zorg niet is. Ook zij hebben kinderen voor wie het moeilijk is om geschikte en betaalbare woonruimte te vinden. Dat er voldoende sociale woningen beschikbaar moeten zijn, is voor hen vanzelfsprekend.

Zorgen over leefbaarheid en verkeersveiligheid

Hun zorg betreft de ruimtelijke inpassing van het zeer grote aantal woningen. Ook bewoners van sociale woningen verdienen immers een prettige en veilige woonomgeving. De omgeving van Lenteleven is dat niet bij de aantallen woningen die B&W er wil realiseren: er is aantoonbaar onvoldoende parkeerruimte, er is onvoldoende buitenruimte, er zijn onvoldoende (veilige) toegangswegen, er is niet of nauwelijks ruimte voor voetgangers en fietsers. Feitelijk worden de woningen op een grote parkeerplaats gezet, waar het nodige groen voor moet wijken. In de besluitvorming door B&W is er op geen enkel moment empathie, laat staan begrip, geweest voor deze zorgen. Het gesprek erover mocht niet worden gevoerd. Met als gevolg dat er nu een situatie wordt gecreëerd die de leefbaarheid én (verkeers)veiligheid van de buurt voor de huidige én de toekomstige bewoners aantast.

Smalle basis voor een sterke democratie

Dat zijn ernstige zaken. Tel daarbij op de houding van B&W ten opzichte van zijn eigen burgers wanneer die gebruik maken van een wettelijke recht op informatie én het feit dat B&W zich niet houdt aan wettelijke WOB-termijnen. ‘In Zeist voeren we samen het gesprek over het goede leven’, beweert B&W regelmatig. Dat gesprek is rond de herinrichting Lenteleven op geen enkele manier gevoerd. Dit besluit is niet genomen op basis van een afweging van algemene belangen en maatschappelijk draagvlak, maar uitsluitend op basis van macht. Dat maakt het in de woorden van Martin Luther King een roekeloos en beledigend besluit. Beledigend omdat het oprechte én terechte zorgen bagatelliseert. En roekeloos omdat het het vertrouwen in de lokale democratie ondermijnt. Opereren vanuit macht in plaats van overleg is echt een te smalle basis voor een sterke democratie.

annetscheringa@gmx.com

Meer berichten