Foto: Carol Dohmen

Vluchteling

Autsterlitz - Afgelopen weekend vond op verschillende plaatsen in Nederland de tiende editie van de Nacht van de Vluchteling plaats. Uit solidariteit met vluchtelingen liepen 900 mensen het traject Utrecht-Amersfoort. Halverwege de route ontving het Beauforthuis in Austerlitz de lopers met warmte, koffie en muziek.

Lang niet iedereen had hiervoor getraind. Deze meiden werden om 5 uur 's ochtends gespot op de Oude Postweg met nog zeker 20 kilometer te gaan.

Solidair met vluchtelingen, lopen in de nacht

Zo comfortabel als de deelnemers aan de Nacht van de Vluchteling afgelopen weekend werden ontvangen in het Beauforthuis in Austerlitz zal het voor mensen die echt op de vlucht sloegen onderweg nergens zijn geweest. Op dit tweede rust- en stempelpunt halverwege de 40 kilometer lange route is er volop koffie, muziek en warmte. Al kunnen de meesten daar niet te lang bij stilstaan, er is immers nog 20 kilometer te gaan.

Nayeri Zakaria uit Utrecht arriveert kort na 2.00 uur als eerste wandelaar bij het Beauforthuis. Niet lopend, maar met het bezembusje, haar ongetrainde voeten zitten vol blaren. Terwijl de EHBO pleisters plakt, vertelt ze waarom meedoen voor haar belangrijk is. "Ik kom zelf uit Iran, in 1999 kwam ik met mijn ouders naar Nederland. We zijn christenen en in Iran konden we niet openlijk voor ons geloof uitkomen. Voor vrouwen was het heel moeilijk om een leven op te bouwen en te studeren." Ze heeft niet van tevoren getraind, dat bevordert haar gevoel van solidariteit. Ze is vastbesloten straks weer verder te gaan. Via de app probeert ze uit te vinden waar haar teamgenoten zijn.

Het is al lang 3.00 uur geweest wanneer de stroom wandelaars op zoek naar koffie en een stempel op gang komt. De meesten komen het dorp Austerlitz uitlopen, wat de officiële route is, maar er komen ook plukjes mensen uit het bos. Het schijnt dat 'een grapjas' pijlen heeft omgedraaid, waardoor sommigen wel 6 kilometer extra hebben gelopen. Een jong meisje is in tranen, ze wil dolgraag de hele route lopen, maar met die extra kilometers wordt het te veel. Behulpzame vrijwilligers gaan op zoek naar de chauffeurs van het busje, om haar samen met haar vriend een eindje op weg te helpen.

Er zijn ook mensen die er helemaal niet uitzien alsof ze in het holst van de nacht 20 km achter de rug hebben. Een kwieke jonge vrouw loopt mee uit solidariteit, maar ook omdat ze heel graag loopt. "Ik vind het heerlijk om 's nachts te wandelen, maar in mijn eentje zal ik dat nooit doen. Nu geniet ik van het donker en straks de opkomende zon. Het is heel sereen in deze speciale tocht." De sereniteit wordt af en toe onderbroken. Twee enthousiaste supporters zwaaien met ratels en schreeuwen de wandelaars bemoedigend toe. Ze komen voor hun vrienden, maar hebben naar eigen zeggen inmiddels de hele groep geadopteerd.

Tegen 5.00 uur zijn de meeste deelnemers weer op weg. Ook Nayeri heeft weer moed en gaat tegen de ochtendschemering op pad. Wandelen in de nacht is zoals iemand het verwoordde: "Een gemakkelijke manier om iets dichter bij het ongemakkelijke te komen."


 

Meer berichten