2.800 ton staal en beton schoof met Zwitserse precisie op z’n plek bij station Driebergen-Zeist. Daarmee werd de laatste grote klus afgerond. FOTO: Mel Boas TEKST: Jan Dankbaar
2.800 ton staal en beton schoof met Zwitserse precisie op z’n plek bij station Driebergen-Zeist. Daarmee werd de laatste grote klus afgerond. FOTO: Mel Boas TEKST: Jan Dankbaar (Foto: Mel Boas)

2.800 ton staal en beton op plek

De hoofdstraat tussen Driebergen en Zeist ter hoogte van het station is tijdelijk afgesloten voor alle verkeer. Zondagochtend begon namelijk het inschuiven van het tweede, 120 meter lange noordelijke spoorviaduct. Volgens bouwmanager Albert Hazeleger werd daarmee zondagmiddag de laatste grote klus voor het nieuwe station afgerond. „Volgend jaar juni trek ik hier heel tevreden de deur achter me dicht."

Driebergen-Zeist - Het station is maart volgend jaar echt klaar, vertelt de bouwmanager. In juni is ook de omgeving af, dan zijn alle bomen geplant. In de planning staat nog steeds eind 2020, maar het gaat heel voorspoedig. De laatste echt grote civiele klus is dus het inschuiven van het tweede spoordek. Dit voorjaar werd al het zuidelijke spoorviaduct aangelegd. „2800 ton aan beton en staal wordt over een afstand van 145 meter over twee stalen geleiders verschoven. Het dek is iets korter dan het vorige dek, maar het gaat met dezelfde precisie. Op de millimeter nauwkeurig." Volgend jaar maart volgt dan de grote aansluitklus van het spoor.

Bijna had die operatie op zondag vertraging opgelopen. „Een van de vaste bezoekers van het project schoot me tijdens een rondgang over de bouwplaats een keer aan. Hij vertelde me dat hij een timmermansoog had en dat hij zag dat een stuk beton in de weg zat." Hazeleger zou het naar eigen zeggen hebben kunnen wegwuiven als onzin. „Maar dat heb ik niet gedaan. Ik heb de opmerking serieus genomen. We hebben het na laten meten. Dat stuk beton bleek inderdaad 16 centimeter te hoog te zijn. We hebben het meteen laten verwijderen. Ik heb die man niet meer teruggezien, maar als ik hem zie, krijgt hij een fles wijn van me. Knap dat hij dat zag. Het heeft ons zeker drie uur oponthoud tijdens de schuifactie op zondag gescheeld."

Fietsenstalling

Nu het noordelijke spoordek op de plek ligt, is meteen begonnen met het afbreken van de geleiderails en de extra draagconstructie. De betonnen pijlers kunnen het spoordek dan zelfstandig dragen. Tussen de spoordekken in wordt dan een stalen constructie gehangen waarop het middenperron wordt gebouwd. Fietsers en voetgangers kunnen straks immers onder het perron door lopen en fietsen. Het noordelijke spoordek is aan de Bunnikse kant gebouwd. Volgens Hazeleger had dat als voordeel dat de fietsenstalling tegelijkertijd kon worden afgebouwd. Het hele stationsgebied zit inclusief de fietsenstalling overigens met 2000 ankers in de grond verankerd. „Het grondwater staat hier zó hoog, dat de fietsenstalling – eigenlijk een grote, betonnen bak – omhoog gedrukt zou worden."

Als het spoor af is, het grote middenperron is gerealiseerd en ook de onderdoorgang volledig is vrijgegeven voor het verkeer, wordt de oude perronoverkapping teruggeplaatst. „De stalen dragers dan. Het dak zelf was van hout. Dat gaan we opnieuw maken en voorzien van zonnepanelen om stroom op te wekken."

Kogelgaten

Tijdens het tweewekelijkse bouwcafé kreeg Hazeleger een vraag van een omwonende of de kogelgaten wel in de gerestaureerde overkapping terugkwamen. Het station is in de oorlog beschoten tijdens een luchtaanval door de geallieerden. Daar herinnert ook een plaquette nog aan. De kogelgaten aan de Bunnikse kant zouden stille getuigen zijn.

„Zouden, inderdaad", stelt Hazeleger. „De stalen dragers worden momenteel gerestaureerd in het oosten van het land. De smid die de restauratie uitvoert, twijfelt of het kogelgaten zijn. Hij vermoedt dat de gaten door roest zijn veroorzaakt. Maar die smid heeft een andere ontdekking gedaan. De stalen dragers waren in beton gegoten. Er bleef nog een heel kleine ruimte over tussen het beton en het staal. Daar zijn zakjes munitie gevonden, vermoedelijk daar verstopt door het verzet. Dat is een mooie ontdekking."

Treinen keren

Overigens is het station – als het maart volgend jaar wordt opgeleverd na een negendaagse buitengebruikstelling vanwege de aansluiting op het spoor – al klaar voor toekomstige initiatieven. De sporen liggen volgens Hazeleger iets verder uit elkaar, zodat de treinen in toekomst met 160 kilometer per uur kunnen rijden. Dat is 30 kilometer per uur harder dan ze nu rijden. Ook wordt een voorziening getroffen zodat een sprinter vanuit Utrecht kan 'keren' in Driebergen om meteen weer terug naar Utrecht te rijden. Dat heeft onder meer te maken met toekomstige plannen om op meer trajecten spoorboekloos te rijden. Dat wil zeggen dat er om de tien minuten een trein rijdt richting Utrecht.

Meer berichten