Van fotograferen naar schilderen


<p>Liz van Munster met twee van haar werken.&nbsp;</p>

Liz van Munster met twee van haar werken. 

(Foto: Foto: Adriënne Nijssen)

Van fotograferen naar schilderen

  Nieuwsflits

Liz van Munster werd nou niet direct opgevoed met kunst. Maar vanaf haar vroege jeugd was ze altijd al gefascineerd door licht en lichtval. Een logisch gevolg was dat ze aan de fotovakschool in Apeldoorn ging studeren. Een studie waarbij ze werkte naast haar opleiding.

door Adriënne Nijssen

Huis ter Heide - “Ik werkte naast mijn studie bij Frits Gerritsen, een bekende fotograaf in Amsterdam. Hij maakte in 1953 een grote reportage over de Watersnoodramp en later over de Hongaarse Opstand. Hij fotografeerde voor platenmaatschappijen en reclamebureaus. Ik had er een prima tijd, was veel in Amsterdam. Ik kwam zelf terecht in de commerciële fotografie, zoals bruidsreportages. Ik reisde veel en maakte dan foto’s waarmee ik exposeerde. Later ging ik werken bij Pf magazine, een magazine voor de professionele fotograaf. Daar deed ik vooral acquisitie. De wereld van de fotografie was een heerlijke wereld.”

Op haar eenenvijftigste kreeg Liz van een vriendin drie schilderlessen cadeau en er ging een wereld voor haar open. “Ik moest een peertje schilderen. Dat werkje heb ik nog altijd. Het fascineerde me, zelf iets maken. Als je schildert is er niets anders dan dat. Ik gooi heel vaak verf op een doek en dan zeg ik tegen het doek: vertel het maar. Ook al heb ik een idee, het loopt vaak anders.’’

Inmiddels schildert Liz al zeker een jaar of tien bij Leo Dekker in Driebergen. “Dat is een echte stimulans en door Leo heb ik oude technieken zoals fresco en tempera ontdekt en de eindeloze mogelijkheden dat te verwerken in mijn schilderijen. Juist door technieken te leren, krijg je meer vrijheid. Ik begin gewoon aan een werk en dan zie ik wel hoe het loopt. We kregen op een gegeven moment een opdracht om een foto mee te nemen. Ik had een foto van bergen uit de Himalaya. We begonnen die foto met olieverf op te zetten, in zwart wit. Ik moest dat dan later gaan inkleuren, maar dat wilde ik niet. Ik kocht een nieuw doek en begon opnieuw.”

Dat Liz een foto van de Himalaya meenam is niet zo gek. “Al vanaf 1984 was ik geïnteresseerd in Tibetanen. Ik las een boek van Alexandra David-Néel die als eerste vrouwelijke ontdekkingsreiziger Tibet in ging. Nadat ik het boek gelezen had ben ik met een vriendin geld in gaan zamelen voor Tibetanen. Die vriendin was weer bevriend met een zus van de Dalai Lama. In de Himalaya werd een kinderdorp met scholen geopend. Ik werd gevraagd om foto’s te maken van de opening. Ik heb de Dalai Lama ontmoet, een hele ervaring. Ik kocht in Tibet allerhande spullen die ik hier weer verkocht om met dat geld weer terug te kunnen gaan. Dat heb ik in totaal zes keer gedaan. Die indrukken van die bezoeken zijn zichtbaar in mijn werk.’’

Liz denkt met veel emotie terug aan het eerste schilderij dat ze in haar atelier in Den Dolder schilderde.
“Ik keek naar buiten en het licht door de bomen was gewoon goud. Dat schilderij heb ik nog en is niet te koop. Het gaat soms wel mee naar exposities. Ik heb iets met dat schilderij. Licht hé, dat is het.”

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden