‘Urnen maken iets dat ik moest doen’


<p>Lia Pieters in haar atelier.&nbsp;</p>

Lia Pieters in haar atelier. 

(Foto: Adriënne Nijssen )

‘Urnen maken iets dat ik moest doen’

  Nieuwsflits

Van jongs af aan voelde Lia Pieters een diepe liefde voor klei. “Klei is oeroud en het meest voorkomende natuurlijke materiaal op aarde. Het is bovendien enorm veelzijdig. Je kunt er de meest uiteenlopende voorwerpen van maken. Geef mij een klomp klei en ik weet er wel raad mee,” zegt ze.

door Adriënne Nijssen

Austerlitz - Vier jaar lang deed Lia, twee avonden per week, een keramische opleiding in Gouda. Daarnaast volgde ze cursussen en studeerde ze kunstzinnige therapie in Amersfoort. Van dat laatste heeft ze nooit haar werk gemaakt, maar ze nam het wel altijd mee in haar werk. “Ik gaf les bij “Open Atelier” in Amerongen, dat helaas tijdens de crisis van 2008 ter ziele ging. Ik heb daar nog hele mooie contacten en met een collega hebben we de Vuurvogel gemaakt voor de vrije school in Driebergen. Dat was een heel groot project. Bij Kasteel Amerongen werkte ik mee aan de tentoonstelling ‘Herlevend Keramiek” en recent maakten we daar een natuurlijke kerststal. Helaas ging, toen de stal net klaar was, de lockdown in. Daardoor heeft niemand het gezien’’, vertelt Lia.

Een jaar geleden begon Lia met het maken van urnen. “Ik wil niet zweverig overkomen, maar het voelde als iets dat ik moest doen. Het is eigenlijk een logisch gevolg van alles wat ik al gedaan heb. Het dienstbare, dat zit gewoon in me. Ik ben 66 jaar, maar wil toch nog iets voor de maatschappij betekenen. En keramiek is mijn passie. Een persoonlijke urn is zoveel meer dan een fabrieksmatig gemaakte urn. Mensen kunnen er een stukje creativiteit inleggen. Het is iets eigens, het is met de hand gemaakt, ze kunnen eventueel buiten staan.”

In onze cultuur is de dood taboe. En dat vindt Lia heel jammer. “Veel mensen laten alles door anderen regelen als ze dood zijn. Dat is ook gemakkelijk, dan hoef je je er zelf niet in te verdiepen. Maar ik vind het juist wel fijn om het zelf te regelen. Ik ben nu ook bezig met mijn digitale erfenis. Veel kan niet meer opgezegd worden als je eenmaal bent overleden. Dat moet je echt van tevoren regelen. Bij Dela kun je een checklist downloaden. Daar ga ik zeker ook over schrijven op mijn website.”

De urnen die Lia maakt zijn pas af als ze helemaal kloppen. “Ik vraag mezelf af of ik er in zou willen liggen. Als het antwoord ja is, dan is de urn af.”

Lia maakt daarnaast ook urnen in opdracht en mensen kunnen, onder haar begeleiding, zelf een urn maken. “Een familie, de ouders en zus, van een jongeman die overleden was, hebben met zijn drieën de urn gemaakt voor hun zoon en broer. Terwijl ze bezig waren kwamen de verhalen over die jongen. Het kan dus ook een stukje van het rouwproces zijn om zo’n urn te maken. Mijn leeftijd en de kennis van de opleiding kunstzinnige therapie helpen mij erbij om zo’n proces te begeleiden.”

Haar website, waarvan de teksten gemaakt zijn door Syl Schrijft, geeft je meer informatie over de urnen, de prijzen en de mogelijkheden. Daarnaast kun je er de columns van Lia lezen. Ga hiervoor naar www.gebakkenaarde.nl

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden