‘Wij hebben in elk geval elkaar nog’


<p>Suzanne (rechts) met haar zus op vakantie in Limburg, in betere tijden.&nbsp;</p>

Suzanne (rechts) met haar zus op vakantie in Limburg, in betere tijden. 

(Foto: Eigen foto)

‘Wij hebben in elk geval elkaar nog’

  Nieuwsflits

De laatste tijd duiken in het nieuws zeer regelmatig berichten op waarin naar voren komt dat jongeren heel veel nadeel ondervinden van de coronamaatregelen. Nog onlangs kwam de burgemeester van Amsterdam, Femke Halsema, met een manifest, ondertekend door zeven prominenten, waarin gesteld werd dat de last van het coronabeleid ‘onevenredig’ zwaar drukt op het leven van jongeren.

door Maarten Bos

Zeist - Halsema:” De jeugdigen worden veel minder vaak zwaar ziek maar dragen wel de zwaarste lasten. Dit leidt tot gevolgen die niet langer te verantwoorden zijn. Zo geeft 69 procent van de jonge mensen aan weleens eenzaam of depressief te zijn”.
Suzanne is 20 jaar oud en tweedejaarsstudente aan de Hogeschool voor de Kunsten in Utrecht (HKU). Ze woont op kamers in Utrecht, maar is in de weekenden bij haar ouders thuis in Zeist. Ze groeide ook op in Zeist. Ze houdt zich op haar opleiding bezig met schilderen, tekenen, sculptuur en fotografie. Ze wil graag vertellen over de gevolgen van de coronanamaatregelen voor haar leven.
Suzanne wil niet met haar volledige naam in de krant, want zegt zij: “Niet iedereen ervaart deze periode op dezelfde manier. Ik wil alleen voor mezelf spreken. Wat ik vertel geldt waarschijnlijk niet voor iedereen”.
‘’Maar in mijn leven werken lockdown en avondklok wel degelijk door. Ik woon met twee andere studenten in één huis. Dus wij hebben in elk geval elkaar nog. We nodigen regelmatig ook een vriend bij ons thuis uit. Daarnaast kan ik praktijklessen volgen in het gebouw van de Hogeschool. Dat is dan om de dag en met inachtneming van de regels. Alle andere lessen gaan online. Je merkt nu dat je ritme minder is en dat een en ander invloed heeft op je motivatie. Die wordt minder. Om me heen hoor ik veel studenten klagen over een gevoel van doelloosheid. Ik heb zelf wat herkansingen dit jaar. Dat komt deels door de maatregelen. Je hebt af en toe één op één wel contact met docenten, maar het stellen van een hulpvraag is veel lastiger.’’
Het verhaal van Suzanne bevestigt dus het beeld dat in het manifest van Halsema wordt geschetst. Halsema stelt, zoals gezegd, dat de jongeren niet vaak ernstig ziek worden, maar wel de zwaarste last dragen. “De impact van de maatregelen voor de jeugd wordt te groot. Wij pleiten voor sneltesten ‘aan de poort’ (van school, vereniging of buurthuis) en voor het mogelijk maken van buitensport voor jongeren tot 25 jaar (is nu tot 18 jaar)”, aldus het manifest. Suzanne vindt dit goede suggesties, maar benadrukt dat zij de huidige maatregelen wel begrijpt.

Suzanne tot slot: ‘’Vooral de avondklok, een regel die ik me wel kan indenken, heeft het voor mij moeilijker gemaakt. Ik hoop dat ik over een tijdje alsnog de studententijd krijg die ik gehoopt had: dus met fysieke lessen en contact met docenten en medestudenten”.

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden