Foto:

Keizerin Hermine bezocht bazaar

  Nieuwsflits

Keizerin Hermine, Prinses von Reuss, oudere linie, was de tweede vrouw van keizer Wilhelm II, die als voormalig keizer van Duitsland in Doorn in ballingschap leefde. Hermine was zeer sociaal bewogen. Daarom bezocht zij op 15 november 1937 een bazaar in Zeist, die bedoeld was om het Kinderheim (Kindertehuis) van de Evangelische Broedergemeente te steunen.

door Maarten Bos

Zeist - Het Kinderheim ving kinderen op die geen ouders meer hadden of uit slechte gezinssituaties kwamen. Op deze bazaar werden ook poppen van kroonprinses Juliana tentoon gesteld. De Zeister royaltykenner en Frankrijkspecialist Anne Louis Cammenga deed onderzoek naar dit bezoek en naar Hermine en doet er verslag van.

Anne Louis: “Hermine deed dus veel sociaal werk. Via haar in 1929 opgerichte Herminen Hilfswerken hielp zij met name werkloze Duitse vrouwen om weer aan het werk te komen. En de banden van haar en haar man met de Broedergemeente waren heel warm. Toen Wilhelm nog maar net gevlucht was uit Duitsland kreeg hij in 1918 geestelijke ondersteuning van dominee Weiss van de Broedergemeente uit Zeist. Het hielp natuurlijk dat de Hernhutters Duitstalig waren.

Hermine was in november 1922 getrouwd met de keizer. Wilhelm was toen geen keizer meer, maar Hermine werd toch aangesproken met keizerin. Zij had uit haar eerste huwelijk vijf kinderen, waaronder haar dochter Henriette, die in 1940 met Karel, de kleinzoon van de keizer, is gehuwd. De keizer zelf was in 1921 weduwnaar geworden. Hij was erg eenzaam en blij te kunnen hertrouwen. Wilhelm II schreef: ‘Mijn geluk kent geen grenzen’.”

‘’Hermine was 28 jaar jonger dan haar man. Zij was geboren in 1887. Zij was veel zelfstandiger, zelfbewuster en actiever dan Wilhelm zijn eerste vrouw Augusta Victoria. Zij heeft aanvankelijk er naar gestreefd via de nazi’s Wilhelm te herstellen in zijn oude macht, maar toen zij hen écht door kreeg verafschuwde zij ze.” Het huwelijk zelf is zonder meer zeer succesvol geweest. Zij hebben heel veel van elkaar gehouden.

In 1941 overleed Wilhelm. Hermine keerde terug naar haar bezittingen in Silezië, al bleef ze Doorn bezoeken tot in 1944. In 1945 viel zij in handen van de Russen. Die interneerden haar onder armoedige omstandigheden in een huis in het Oostduitse Frankfurt aan de Oder. Daar overleed zij in 1947 aan een hartaanval. Zij is in Potsdam begraven.”

Anne Louis tot slot: “Keizerin Hermine was een volle nicht van koningin-moeder Emma. Er waren vele, goede banden tussen Hermine, haar man en de Oranjes. Emma, Bernard en Juliana kwamen vaak in Doorn met prinses Beatrix in de kinderwagen. Armgard, Bernards moeder, en diens broer Aschwin kwamen graag. Hendrik, de man van koningin Wilhelmina hielp de keizer waar hij dit maar kon. Wilhelmina vond het zelf echter wijzer om als staatshoofd afstand te houden van de ex-keizer, die overigens nog wel een fraaie lamp van haar cadeau heeft gekregen.”

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden