Echtpaar Wied en Diederik Heyning.
Echtpaar Wied en Diederik Heyning. (Foto: Adriënne Nijssen)

'Wij voelen ons ambachtslieden'

  Nieuwsflits

“De mensen noemen ons kunstenaars,” zeggen Wied en Diederik Heyning. “Wij vinden dat we ambachtslieden zijn.” Hoewel ze een echtpaar zijn en samen een vierhandig product maken, zitten ze elkaar niet in de weg. Ze hebben ook een eigen leven en allebei hun eigen atelier. Ze werken zelden tegelijk. Alleen op beurzen staan ze samen. “Maar ook dan vullen we elkaar aan,” zegt Wied. “Diederik sjouwt, ik richt in.”

door Adriënne Nijssen

Zeist - Diederik is keramist. “Ik heb geleerd voor businessmanager. In die hoedanigheid werkte ik twintig jaar voor General Electric in Engeland. Terug naar Nederland, begon ik een participatiemaatschappij om starters te financieren. Met name in de IT, kleine bedrijven over de hele wereld. Daarnaast ben ik altijd een klusser geweest. Toen ik 46 was vroeg ik me af wat ik wilde. Dat was thuis met mijn handen werken. Ik heb leren draaien bij Kees Agterberg in Utrecht. Heel veel demo’s van andere keramisten, masterclasses. Samen met Wied deed ik het West Dean College in Engeland. Langzaam heb ik me de technieken eigen gemaakt. Op die leeftijd heb je nog tijd om wortel te schieten in dit vak. Ik doe het met enorm veel plezier.”

Wied begon zelf met schilderen. Toen de kinderen klein waren woonde het echtpaar in Frankrijk en de omgeving inspireerde haar. “Ik heb daar vijf jaar een opleiding gevolg van één dag in de week. Toen we terugkwamen in Nederland ben ik doorgegaan aan de Vrije Academie in Den Haag. Daar heb ik met inkt leren schilderen op rijstpapier. En dat doe ik nog steeds voor ik het op keramiek zet. Want dan kun je niets meer veranderen, het moet het in één keer goed zijn. Na de academie heb ik twee jaar les gehad van een Chinese schilder. En ik ging een week naar Zuid-Korea om de techniek te vervolmaken. Dat heeft wel wat gevolgen gehad want de Aziatische toets zit nog altijd in mijn werk.”

Diederik maakt de keramische objecten, Wied beschildert ze. “Ik vind het leuk als mensen kunst kunnen gebruiken. Toegepaste kunst noem je dat dan. Ik ben autonoom. Diederik maakt bijvoorbeeld een vaas en ik schilder. Het object roept bij mij iets op. Ik weet niet altijd direct wat de vorm nodig heeft. Soms komt het meteen, soms duurt het even. Ik werk graag op ronde vormen," vertelt Wied. “Ja,” lacht Diederik, “soms zet ik iets bij Wied neer en duurt het wel lang voor ze er aan begint.”

Diederik is altijd met nieuwe technieken bezig. “Porselein is lichtdoorlatend, je kunt er lampen van maken. Wij hebben ook kommetjes die van buiten ongeglazuurd zijn. Die polijsten we met een soort diamantschuur. Dan wordt het zo zacht dat het niet meer voelt als porselein. Van restjes dungesneden porselein maakt Wied ook sieraden.”

Er zijn niet zo heel veel keramisten die variëren met vorm en kleur. Diederik en Wied doen dat wel. “Er moet uitdaging blijven,'' zeggen ze. “Omdat we niet glazuren gebruiken we ‘watercolor on porcelain’ ontwikkeld door een Noorse keramist. Het zijn geen oxides, maar zouten. Ik ben gelimiteerd in mijn kleuren. Ik kan blauw, groen, rood en roze gebruiken, de primaire lichtkleuren. En dat is een hele uitdaging,” vertelt Wied.

Iedere dag is een uitdaging. “Dat is juist zo geweldig,” zegt Diederik. “Ik ben 25 uur per dag bezig om dingen te maken. Iets wat er eerst niet is, er dan wel is en waar vervolgens mensen blij van worden. Het begint met een pak klei en het eindigt met een product. En dan ook de verkoop nog. Het is een soort bedrijf, een totaalconcept.”

Door het coronavirus gingen een aantal exposities en markten niet door. Maar op www.heyningwd.nl is heel veel moois te zien en te lezen.

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden